Dit is een voorbeeld van hoe een maandverhaal kan worden gepubliceerd. Feiten met een bronvermelding komen uit het Gedenkboek 75 jaar Z.Z. of de huidige website; gemarkeerde passages moeten nog worden aangevuld of gecontroleerd.
Een zomerse zaterdag, een onweersbui in de verte en een vereniging die besluit toch te gaan zeilen. Henk Fledderman legde vast hoe de jaarlijkse nachtwedstrijd van 1953 bijna slecht afliep.
In de jaren vijftig waren nachtwedstrijden erg populair op het Zuidlaardermeer. Over één editie werd jarenlang nagepraat. Henk Fledderman schreef zijn herinneringen op en die zijn opgenomen in het Gedenkboek. Dit verhaal volgt zijn verslag.
Doorgaan of niet?
Het is 1953, een mooie zaterdag. De voorzitter is naar de Sneekweek, dus Abel de Jonge neemt de wedstrijdleiding op zich. Tegen de avond betrekt de lucht en in de verte begint het te onweren. In paviljoen Klein Scheveningen roept De Jonge de zeilers bij elkaar. Volgens Fledderman zijn ze “in hun hart allemaal wel een beetje bang”, maar niemand wil dat toegeven. Er wordt gezeild.
Pikkedonker
Na ongeveer een uur breekt de bui los. Het wordt pikkedonker en er staat ineens een verschrikkelijke wind; later blijken er zelfs stukjes stof uit zeilen te zijn gewaaid. Boten slaan om, andere proberen ertussendoor te zeilen. Eén zeiler weet voor de wind de haven in te planeren en vlak voor de wal te gijpen. Een ijzeren boot zeilt recht voor de wind het strandje voor het paviljoen op, met het roer dubbel onder de boot.
Met roeiboten van het paviljoen gaan de eerste reddingsboten het meer op, twee man aan de riemen tegen de golven in. Op de pier klinkt hulpgeroep. Een omgeslagen zeiler krijgt kramp en wordt een half uur boven water gehouden door zijn verloofde, tot er een roeiboot langskomt. Diep in de nacht is iedereen heelhuids binnen en zijn de boten naar de haven gesleept.
Het had echter heel wat minder goed kunnen aflopen.
Henk Fledderman, in het Gedenkboek 75 jaar Z.Z.
De schrik zat er goed in. Het duurde jaren voordat men weer voorzichtig nachtwedstrijden probeerde te organiseren.
Van roeiboot tot rescueboot
Datzelfde jaar werd Nederland getroffen door de Watersnoodramp in Zuidwest-Nederland, die het Gedenkboek ook memoreert. Op het Zuidlaardermeer groeide in de jaren daarna het besef dat begeleiding op het water serieus werk is. Vanaf 1961 verzorgden Ans en Be Spakman meer dan vijftien jaar geheel belangeloos de reddingsdienst op het meer. Volgens het Gedenkboek liep het aantal door hen geredde schepen in de honderden.
Vandaag is een wedstrijd zonder begeleidingsboten ondenkbaar. Halverwege de jaren negentig beschikte de vereniging volgens het jaaroverzicht in het Gedenkboek al over vier rescueboten. Vrijwilligers op het water zijn misschien wel de minst zichtbare, maar belangrijkste mensen van iedere wedstrijddag.
Ooggetuigen gezocht
Zijn er nog (oud-)leden die zelf een nachtwedstrijd hebben gevaren, of het verhaal van 1953 van hun ouders kennen? [interview] De redactie hoort het graag.
Lees ook
Meer verhalen
1928–2028
Wedstrijden
Van bollenprijs tot ONK: wedstrijden op het Zuidlaardermeer
De eerste prijzen waren Drentse bloembollen, de Zuidlaardermeerweek begon in 1958 en vandaag organiseert ZZ nationale kampioenschappen. Een kroniek van bijna honderd jaar wedstrijdzeilen.
Lees het verhaal
1925–1932
Ontstaan en thuishavens
Opgericht in de opkamer van een molenhuis
Op 28 juni 1928 werd in Kropswolde de Zeilvereniging "Zuidlaardermeer" opgericht. Een terugblik op de eerste jaren: tjotters in de geulen, limonade in kogelflesjes en een contributie van twee gulden vijftig.
Lees het verhaal
1932–1955
Ontstaan en thuishavens
Een hek in de sloot: van Klein Scheveningen naar De Leine
Ruim twintig jaar was paviljoen Klein Scheveningen de thuishaven van ZZ. Het begon met een hek dat in de sloot belandde en eindigde met een besluit dat met één stem verschil werd genomen.
Lees het verhaal